De monkey mind onder ogen zien: een week stilteretreat

Om 2025 bewust te beginnen en tot rust te komen na een intens jaar met Rising Roots, besloot ik een stilte retreat te doen. Het afgelopen jaar stond ik continue ‘aan’. Ideeën bleven komen, en ik was altijd bezig. De intentie voor deze week? In het nu zijn. Zijn met wat er is. Even helemaal offline.

Ik koos bewust voor een lichtere variant dan de bekende Vipassana, waar je om 5 uur ‘s ochtends begint met mediteren. In dit retreat startten we ‘pas’ om 7 uur en er waren drie maaltijden per dag. (Voor degenen die mij persoonlijk kennen: dat laatste is niet onbelangrijk!)

Eigenlijk besloot ik pas een week van tevoren definitief om te gaan, dus fysiek voorbereid op 6u per dag stilzitten op een meditatiekussen was ik verre van….

Hoe het was?

Het was zowel heerlijk als uitdagend. Mijn gedachten gingen binnen een minuut van ‘dit is echt fantastisch: ik hoef even helemaal niks’!’ naar ‘waarom doe ik dit? Hoeveel minuten nog zitten met een slapende voet?’. Dit illustreerde voor mij perfect onze monkey minds.

Wat maakte me blij:

  • Niet praten vond ik héérlijk. Ik had er 0 moeite mee.
  • Het eten was voedend en lekker. Heb suiker geen moment gemist, en de chocoladereep in mijn koffer bleef onaangeroerd. Sowieso smaakt eten zóveel beter wanneer ik het in stilte en rustig nuttig.
  • Rust en kalmte. Ik had verwacht dat ik mega emotioneel zou zijn, want dat was ik de afgelopen weken best vaak. Maar hoewel er zeker emotionele momenten waren, zoals gevoelens van gemis, overheerste de kalmte en dankbaarheid.
  • De groep. Je voelt ondanks dat je op een individuele reis bent echt de gemeenschappelijkheid, zó fijn.

Wat tegenviel:

  • Zes uur per dag mediteren. De eerste dagen viel ik in acht van de tien meditaties in slaap.
  • Fysiek ongemak. Mijn rug en knieën deden pijn van het lange stil zitten.
  • Geen knuffels en samen hardop lachen. Dat miste ik echt.

Wat ik heb meegenomen

Na deze week voel ik me gegrond en dichterbij mijn intuïtie. Ik merk dat ik nog meer vertrouwen heb, in mezelf en in het leven. Sinds het retreat gebeuren er allerlei magische dingen. Het laat me zien hoe heerlijk het is om mee te gaan in die flow.

Ik schrijf dit vanuit een woongroep op één minuut van het strand, waar een Portugese kennis ‘toevallig’ precies na mijn retreat een kamer vrij had. Het lijkt allemaal te kloppen. Voor nu geniet ik vooral van hier zijn: wakker worden met meditatie en yoga op het strand, het daglicht, bouwen aan Rising Roots en de fijne, eigenzinnige internationale mensen om me heen.

Dit retreat herinnerde me eraan hoe belangrijk die stilte is, ook en juist als het hectisch is. Het gaf me de ruimte om mijn monkey mind te observeren – zonder er over te oordelen. De grootste eraring die ik dan ook mee naar huis neem: hoe waardevol het is om gewoon te zijn. Aanrader dus wat mij betreft!

Table of contents